طراحی ساختمان مدولار: چگونه استفاده از فضای خانه های کانتینری فلزی راه راه را بهینه کنیم؟
خانه های ظروف فلزی راه راه در سال های اخیر به دلیل ویژگی های مدولار، قابلیت های ساخت سریع و مقرون به صرفه بودن، به طور گسترده در فضاهای مسکونی، تجاری، ساختمان های موقت و سایر زمینه ها استفاده شده است. با این حال، اندازه ثابت ظروف استاندارد (مانند مشخصات معمول 20 فوت یا 40 فوت) و فضای داخلی نسبتاً کوچک چالشی را برای طراحان در مورد نحوه حداکثر استفاده از هر اینچ فضا ایجاد می کند. برای عبور از این محدودیت، بهینه سازی سیستماتیک از ابعاد مختلف مانند ساختار ساختمان، برنامه ریزی فضا و کاربرد مصالح ضروری است. در زیر چندین استراتژی بهینهسازی فضا وجود دارد که میتواند به طراحان و کاربران کمک کند تا پتانسیل ساختمانهای ظروف فلزی راه راه را به طور کامل آزاد کنند.
1. ترکیب مدولار و طراحی انباشته سه بعدی
اولین راه برای بهینه سازی فضا، شکستن محدودیت های فیزیکی یک ظرف واحد و ایجاد سناریوهای استفاده انعطاف پذیرتر از طریق ترکیب مدولار است. در جهت افقی، چندین واحد کانتینر را می توان با اتصال جانبی به هم متصل کرد تا یک فضای باز پیوسته را تشکیل دهد. به عنوان مثال، سه کانتینر 40 فوتی به شکل "U" ترکیب می شوند و منطقه وسط به طور طبیعی می تواند یک حیاط یا منطقه فعالیت مشترک را تشکیل دهد. در جهت عمودی، طراحی انباشته دو لایه یا سه لایه می تواند به طور قابل توجهی کارایی کاربری زمین را بهبود بخشد و اتصال سه بعدی را از طریق پله های خارجی، راه پله های داخلی یا سکوهای پلکانی تحقق بخشد. طرحهای پیشرفتهتر میتوانند سازههای کنسولی را برای ایجاد سکوهای دید یا سایهبانهایی بر روی کانتینرهای مرتفع بکار گیرند، که نه تنها ناحیه عملکردی را گسترش میدهد، بلکه سلسله مراتب بصری ساختمان را نیز افزایش میدهد.
2. فضای قابل تغییر شکل و سیستم پارتیشن هوشمند
در یک فضای کانتینری با اندازه ثابت، تبدیل انعطاف پذیر مناطق عملکردی نقطه پیشرفت کلیدی است. طراحی های مدرن به طور فزاینده ای از سیستم های دیوار جدا کننده کشویی از نوع مسیر استفاده می کنند. از طریق ریل های کشویی از پیش نصب شده در بالا، دیوارهای جداکننده را می توان آزادانه جابجا کرد و مطابق با نیازهای کاربری سازماندهی مجدد کرد. به عنوان مثال، دیوار پارتیشن را می توان به طور کامل تا کرد تا در طول روز یک استودیوی باز تشکیل دهد و در شب اتاق خواب مستقل را جدا کند. سیستم مبلمان تاشو منطبق این مفهوم را بیشتر تقویت می کند - تخت خواب تاشو پنهان در دیوار، میز اداری کشویی، میز آشپزخانه قابل بلند شدن و طرح های دیگر باعث می شود که همان فضا در زمان های مختلف فرم های عملکردی کاملاً متفاوتی را ارائه دهد. علاوه بر این، پلت فرم بالابر طراحی شده با اختلاف ارتفاع نیز یک راه حل نوآورانه است. فضای ذخیره سازی را می توان در زیر سکوی برجسته ادغام کرد و قسمت بالایی را می توان به قسمت پذیرایی یا فضای خواب موقت تبدیل کرد.
3. تحول ساختاری استراتژیک و نفوذ فضا
دگرگونی که شکل ذاتی ظروف را می شکند می تواند دستاوردهای فضایی غیرمنتظره ای به همراه داشته باشد. یک روش معمول این است که بخشی از پانل های جانبی یا پانل های بالایی را بریده و آنها را با دیوارهای شیشه ای پانوراما یا سیستم درهای شیشه ای تاشو جایگزین کنید. این دگرگونی نه تنها شرایط نور را تا حد زیادی بهبود می بخشد، بلکه مهمتر از آن، از طریق گسترش بصری، مرزهای بین داخل و خارج از خانه را محو می کند و اجازه می دهد فضای محدود در مقیاس روانی گسترش یابد. طرحهای رادیکالتر از تکنیک «هیبریداسیون کانتینر» برای ترکیب مجدد واحدهای برش در زوایای مختلف برای تشکیل یک فضای مجسمهسازی و شکلدار استفاده میکنند. مهندسان سازه به طور خاص یادآوری میکنند که چنین تبدیلهایی باید توزیع بار را به دقت محاسبه کنند و معمولاً قابهای فولادی تقویتشده در قسمتهای برش برای اطمینان از یکپارچگی سازه نصب میشوند. جهت ابتکاری دیگر، طراحی "تودرتوی فضایی" است که یک لایه ساختاری فولادی سبک وزن را در داخل ظرف کاشت می کند تا یک توالی فضای عمودی به سبک LOFT ایجاد کند.
4. بهینه سازی نوری و گسترش فضای ادراکی
هنگامی که اندازه فیزیکی قابل تغییر نباشد، ادراک فضایی را می توان به طور قابل توجهی از طریق استراتژی های طراحی بصری بهبود بخشید. استفاده از سیستم های روشنایی تمام طیف از اهمیت ویژه ای برخوردار است. همراه با نوارهای نور خطی بالا، وال واشر و نورپردازی تاکیدی، می تواند یک لایه روشنایی غنی ایجاد کند تا حس رایج ظلم در ظروف را از بین ببرد. چیدمان استراتژیک مصالح آینه ای یکی دیگر از تکنیک های کلاسیک است. نصب یک دیوار آینه ای کامل بر روی دیوار انتهایی می تواند فورا عمق بصری فضا را دو برابر کند. اگر به صورت مورب چیده شود، می تواند توهمی از گسترش بی نهایت ایجاد کند. از نظر انتخاب متریال، پیشنهاد میشود از رنگهای روشن با بازتابپذیری بالا بهعنوان تن اصلی استفاده شود و برای افزایش حس ارتفاع، آنها را با عناصر تزئینی با خطوط عمودی هماهنگ کنید. آخرین فناوری پنجره مجازی حتی می تواند مناظر بیرونی را از طریق صفحه نمایش LED شبیه سازی کند و فشار روانی ناشی از فضاهای بسته را کاهش دهد.
5. یکپارچگی اکولوژیکی و یکپارچگی عملکردی
بهینه سازی فضای واقعی نباید محدود به فضای داخلی باشد، بلکه باید رابطه همزیستی بین ساختمان ها و محیط را نیز در نظر گرفت. فعال سازی فضای سقف یک مثال معمولی است. با گذاشتن یک لایه ضد آب و خاک کاشت سبک، سقف صاف را می توان به یک باغ آسمانی تبدیل کرد که نه تنها فضای تفریحی را فراهم می کند، بلکه عملکرد عایق حرارتی ساختمان را نیز بهبود می بخشد. سیستم سبزینگ عمودی نما نیز قابل توجه است. جعبه کاشت مدولار پیش ساخته با دستگاه آبیاری قطره ای اتوماتیک می تواند ارزش اکولوژیکی را بدون اشغال فضای داخلی افزایش دهد. طراحی یکپارچه عملکردی در ترکیب براکتهای پنل خورشیدی با سایبان، یا ادغام سیستمهای جمعآوری آب باران در لبههای ساختمان، بهمنظور دستیابی به عملکردهای متعدد هر سازه منعکس میشود.
